ΩΡΑ ΕΛΛΑΔΟΣ

Τετάρτη, 23 Ιουλίου 2014

ΑΝΑΖΗΤΩΝΤΑΣ ΤΗΝ ΑΝΘΡΩΠΙΑ ΜΑΣ



 
 Σήμερα επιστρέφοντας από το σπίτι της κόρης μου , είχα πάει να επισκεφτώ τον εγγονό μου πέρασα από την πάνω πλευρά της πλ. Συντάγματος , αυτήν που είναι απέναντι απ’ την Βουλή . 
Κόσμος μαζεμένος , με πλακάτ , πανώ , σημαίες , τα σχήματα , χρώματα και σήματα από μακριά πριν ξεχωρίσω τι έγραφαν παρέπεμπαν σε ΣΥΡΙΖΑ και αναρχοάπλυτους .

Άρχισα να βρίζω μέσα από τα δόντια μου αλλά πλησιάζοντας , μπόρεσα να διαβάσω τι έγραφαν τα πανώ και τα πλακάτ και οι βρισιές πάγωσαν μέσα στο στόμα μου .

TOY ΓΙΑΝΝΗ ΑΓΓΕΛΙΔΗ
Όχι γιατί ξαφνικά σταμάτησα να βρίζω (πολιτικά) τον ΣΥΡΙΖΑ και τους αναρχοάπλυτους , όχι . Απλά διαβάζοντας κατάλαβα που αναφερόταν αυτή η συγκέντρωση .

Αναφερόταν στον ΒΙΑΣΜΟ και την ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ της Παλαιστίνης και του Παλαιστινιακού λαού .
Η ψυχή μου πάγωσε γιατί αναρωτήθηκα γιατί καταντήσαμε ( γιατί για κατάντια πρόκειται ενός ολόκληρου λαού , του δικού μας λαού , του Ελληνικού ) να αφήνουμε να εξελίσσεται μια γενοκτονία χωρίς να αντιδράμε , γιατί καταντήσαμε να αφήνουμε την διαμαρτυρία μας να την καπηλεύεται μια δράκα ανθρώπων που την έχει κάνει πολιτικό πρόβλημα ενώ στην πραγματικότητα είναι καθαρά ΠΑΝΑΝΘΡΩΠΙΝΟ πρόβλημα , γιατί καταντήσαμε σαν λαός να «ησυχάζουμε» όχι μόνο όταν τα παιδιά κοιμούνται αλλά και όταν δολοφονούνται …
Κάτι χλιαρές ανακοινώσεις ( του πρωκτού ) και αυτό ήταν , ενώ θα έπρεπε να έχουμε ξεχάσει και την εξαθλίωση μας και την ταλαιπωρία μας και τα όποια προβλήματα μας και να έχουμε ξεχυθεί κατά χιλιάδες στους δρόμους χωρίς κομματικές ταμπέλες και σημαίες απαιτώντας από τους ισχυρούς της γης να σταματήσει η γενοκτονία του παλαιστινιακού λαού , να σταματήσουν οι δολοφονίες των αμάχων  .
Εμείς πρώτοι , όλοι οι Έλληνες έπρεπε να ξεκινήσουμε την Παγκόσμια διαμαρτυρία γιατί έχουμε ανοιχτή πληγή την Κύπρο και ξέρουμε και από γενοκτονίες και από ξεριζωμούς .
Φευ όμως οι νέοι μας περί άλλων τυρβάζουν και τα πολιτικά κόμματα επί της ουσίας το ίδιο .
Και μένει ο ΣΥΡΙΖΑ και κάποια γκρουπούσκουλα να καπηλεύονται ( και πολιτικά και ανθρώπινα ) την αξιοπρέπεια  και τον ανθρωπισμό ενός ολόκληρου λαού .
ΚΡΙΜΑ ΚΑΙ ΝΤΡΟΠΗ ΜΑΣ  …






Πέμπτη, 26 Ιουνίου 2014

Οὐαὶ ὑμῖν, γραμματεῖς καὶ φαρισαῖοι ὑποκριταί ! ( ΚΑΤΑ ΜΑΤΘΑΙΟΝ 23 )


Του Γιάννη Αγγελίδη



Η 26η Ιουνίου καθιερώθηκε ως «Παγκόσμια Ημέρα κατά των Ναρκωτικών και της Παράνομης Διακίνησής τους» στις 7 Δεκεμβρίου 1987 από τη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ, προκειμένου να ευαισθητοποιήσει την παγκόσμια κοινή γνώμη για τις επιπτώσεις από τη χρήση των ναρκωτικών και της παράνομης διακίνησής τους, αλλά και για να τιμήσει τον Κινέζο μανδαρίνο Λιν Τσε Χσου (1785-1850), που απαγόρευσε το εμπόριο οπίου στην Καντώνα, με αποτέλεσμα να προκληθεί ο Πρώτος Πόλεμος του Οπίου το 1839.
Παγκόσμια ημέρα κατά των ναρκωτικών .
Τρομάρα μας αυτό μας έλειπε η Παγκόσμια ημέρα κατά των ναρκωτικών ...
Όταν η κοινωνία μας είναι γεμάτη από "ευυπόληπτους" πολίτες ( δικηγόρους , δικαστικούς , πολιτικούς , εφοπλιστές κλπ ) που χρηματοδοτούνται ( όταν δεν είναι οι ίδιοι ) από τα cartel των ναρκωτικών .
Όταν ως άνθρωποι "συνηθίσαμε" να βλέπουμε στις πλατείες , στις γειτονιές μας , μέρα - μεσημέρι να γίνεται το νταλαβέρι της αγοραπωλησίας των ναρκωτικών και δεν αντιδράμε ,
Όταν δίπλα μας στο κέντρο της Αθήνας ξεψυχάνε με την σύριγγα στο χέρι ανήμπορα και αβοήθητα παιδιά και εμείς , ω εμείς , τα προσπερνάμε στρέφοντας το βλέμμα μας από την άλλη μεριά , γιατί τάχα ;
Από τύψεις ;
Από ντροπή ;
Ή μήπως για να μην "μολυνθούμε" από το θέαμα ;

Πόση υποκρισία πια , πόσο ψέμα , πόσος φαρισαϊσμός για την δήθεν θέληση της παγκόσμιας κοινότητας να καταπολεμήσει την μεγαλύτερη μπίζνα της εποχής .
Ναρκωτικά , όπλα , πορνεία …
Τα πιο προσοδοφόρα  επαγγέλματα που κινούν τα νήματα της παγκόσμιας οικονομίας και εμείς οι … άνθρωποι φτιάχνουμε «ημέρες» για να τις γιορτάζουμε , να βγάζουμε πύρινους λόγους και την επόμενη ακριβώς μέρα να ξεχνάμε .
Βλέπεις η επόμενη  «ημέρα» είναι άλλη μέρα , άλλη γιορτή . Πάμε γι’ άλλα δηλαδή .
Η ημέρα κατά των ναρκωτικών , της πορνείας , των όπλων , του παγκόσμιου Αlzheimer θα έλεγα εγώ …
Θα επανέλθω με μιά πρόταση που είχα κάνει στην δεκαετία του '80 .
Ας αναλάβει η Πολιτεία να καταγράψει τους χρήστες ναρκωτικών και στην συνέχεια να  τους χορηγήσει  ένα είδος ταυτότητας ( μη αντιγραφόμενη ) και να τους δίνει δύο δυνατότητες :

α) Να ενταχθούν σε πρόγραμμα απεξάρτησης
β) Να μπορούν με την ταυτότητα τους να απευθύνονται στα κατά τόπους νοσοκομεία όπου φυσικά με την παρακολούθηση ιατρών θα τους χορηγείται δωρεάν η «δόση» τους και με τον τρόπο αυτό και ελεγχόμενη θα είναι η κατάσταση και δεν θα υπάρχει κίνδυνος μολύνσεων κλπ κλπ .

Με τον παραπάνω  τρόπο επί της ουσίας το κράτος «αντικαθιστά» τον   έμπορο ναρκωτικών μεν αλλά ουσιαστικά τον βγάζει εκτός λειτουργίας αφού θα γνωρίζει εκ των προτέρων ότι όσα καινούργια θύματα και αν βγάλει αυτά μετά θα απευθυνθούν στο κράτος για την δόση τους .

Είναι μια πρόταση , μπορεί να έχει τρωτά , μπορεί να βελτιωθεί , μπορεί … μπορεί …
Πολλά μπορούν αρκεί να θέλουμε , να μην φτιάχνουμε μόνο «ημέρες» που και αυτές βιομηχανία θα καταντήσουν .


( Με τον απόλυτο σεβασμό μου στους αδελφούς χρήστες και τις οικογένειες τους ) .